Home › Stemmen › Arts

Stem van een arts

Een huisarts met vijfentwintig jaar ervaring die volwassen patiënten begeleidt richting hormoontherapie. Zij vertelt wat geinformeerde toestemming in de praktijk vereist — en wat zij in protocollen mist.

Wie spreekt

Ik schrijf voor sommige van mijn volwassen patiënten cross-sekse-hormonen voor, in afstemming met hun behandelaars. Ik geloof dat een volwassene die jarenlang dysforie ervaart en die de risico’s begrijpt, recht heeft op die zorg. Wat ik niet kan doen, is doen alsof er geen risico’s zijn. Cardiovasculaire schade, leverfunctie, fertiliteit, seksuele functie, botgezondheid — al deze velden vereisen reële counseling, niet de affirmerende variant die nu standaard heet.

Wat zij ziet

Patiënten die mij vertellen dat zij van hun trans-zorgverlener hebben gehoord dat hormonen onschadelijk zijn en dat alleen transfoben twijfelen aan de zekerheid van het traject. Dat is geen geinformeerde toestemming — dat is reclame. Wanneer ik vervolgens vraag of zij weten dat hun fertiliteit waarschijnlijk verloren is, of dat hun seksuele functie permanent kan veranderen, krijg ik vaak: dat heeft niemand mij verteld. Dat is een professionele tekortkoming op grote schaal.

Wat blijft staan

Geinformeerde toestemming vereist dat de mogelijke schade benoemd is — niet alleen abstract, maar concreet, persoonlijk en herhaald. In de affirmerende cultuur is benoemen van schade zelf taboe geworden, omdat het zou twijfelen aan de identiteit van de patiënt. Dat is een verschuiving van medisch normaal naar ideologisch normaal. De patiënt is daar uiteindelijk het slachtoffer van.

Wat ik nu zou willen

Standaard-checklists voor counseling die los staan van de affirmatieve cultuur. Tuchtbescherming voor artsen die patiënten serieus voorlichten. En patiënt-organisaties die het verschil leren tussen advocacy en zorg.