Hannah Barnes — Time to Think (2023)

BBC Newsnight-journalist Hannah Barnes reconstrueert in dit boek uit februari 2023 hoe de Gender Identity Development Service (GIDS) van de Britse Tavistock-kliniek, opgezet voor gesprekstherapie, in de tien jaar voor het verschijnen van het boek ongeveer tweeduizend kinderen doorverwees voor puberteitsblokkers, sommigen nog maar negen jaar oud. (bron)

Waar het boek over gaat

Barnes baseert haar verhaal op meer dan honderd uur interviews met clinici van GIDS, oud-patiënten en andere deskundigen, van wie velen met naam worden geciteerd. (bron) GIDS werd in 1989 opgericht en zag toen minder dan tien kinderen per jaar; tot 2009 waren het er minder dan vijftig per jaar. In 2011 begon in Engeland een onderzoek met puberteitsblokkers, de 'early intervention study', en vanaf 2014 werden de blokkers ook buiten dat onderzoek voorgeschreven, aan een bredere groep jongeren. (bron) In dezelfde periode stegen de verwijzingen sterk en verschoof het typische profiel van vooral jongens vóór de puberteit naar vooral meisjes in de puberteit. (bron) Volgens de recensie in The Observer laat Barnes zien dat meer dan een derde van de verwezen kinderen autistische trekken had, en dat de achtergrond en psychische problemen van kinderen geregeld uit beeld raakten. Clinici met bedenkingen kregen te maken met een cultuur waarin dat snel als transfoob gold: klinisch psycholoog Kirsty Entwistle kreeg dat te horen toen ze zei dat ze geen genderidentiteit had. (bron)

Sterke punten

Barnes documenteert minutieus. Het boek telt 59 pagina's noten en veel cijfers, en ze laat ook geïnterviewden aan het woord die tevreden zijn over de zorg die ze bij GIDS kregen. (bron) Het boek is geen polemiek maar reconstructie, en juist dat geeft het gewicht. Volgens The Observer beschrijft Barnes dat kinderen die eenmaal blokkers kregen zelden nog vervolgafspraken kregen, en dat GIDS geen betrouwbare gegevens over de uitkomsten bijhield. (bron) Ook het eindrapport van de Cass Review stelt dat onbekend is hoeveel jongeren na hormoonbehandeling detransitioneren, omdat langetermijnonderzoek ontbreekt. (bron)

Ontvangst

Time to Think stond in 2023 op de shortlist van de Baillie Gifford Prize for Non-Fiction (bron) en was finalist voor de Orwell Prize for Political Writing. (bron) The Observer, The Sunday Times, The Times en de Financial Times prezen het boek. (bron) Het verscheen een jaar na het tussenrapport van de Cass Review (2022) en ruim een jaar voor het eindrapport (2024). Die review keek naar de zorg voor de toekomst en onderzocht de eerdere werkwijze van GIDS uitdrukkelijk niet. (bron) GIDS sloot eind maart 2024 (bron); NHS England bracht de zorg onder bij nieuwe diensten in gespecialiseerde kinderziekenhuizen. (bron)

Hoe het past in het debat

Time to Think is de meest gedocumenteerde casestudy van wat affirmatieve genderzorg voor minderjarigen feitelijk inhield. Lees het naast de Cass Review, het Zweedse SBU-rapport en de WPATH Files.

Meer over WPATH, de Standards of Care en de WPATH Files: wpath.nl.