Pique Resilience Project — vier detransitioners op YouTube in 2019

In februari 2019 begonnen vier jonge Amerikaanse vrouwen het Pique Resilience Project: een website met video's waarin ze vertelden hoe ze zich als tiener als trans man identificeerden en daar later van terugkwamen.

Helena Kerschner, Chiara, Dagny en Jesse waren in 2019 tussen 21 en 23 jaar oud. Op hun website omschreven ze zichzelf als vier vrouwen die gedetransitioneerd of gedesisteerd waren, met als doel hun verhalen te delen, informatie over detransitie te geven en steun te bieden aan wie twijfelt over gender of identiteit (bron). Het eerste blogbericht verscheen op 4 februari 2019. Een dag later volgde een 'Detransition Q&A' en op 12 februari een 'Social Media Roundtable' (bron).

Vier verhalen

Volgens hun eigen omschrijving uit 2019 identificeerde Dagny zich van haar 15e tot haar 19e als non-binair en als trans man en gebruikte ze twee jaar hormonen. Chiara identificeerde zich van 16 tot 19 als trans man. Jesse identificeerde zich van 16 tot 19 als trans man, kort ook als non-binair, en gebruikte veertien maanden hormonen. Helena identificeerde zich in haar tienerjaren als non-binair en transgender en gebruikte van haar 18e tot haar 19e hormonen (bron). Chiara heeft nooit een medische transitie ondergaan (bron).

In de 'Detransition Q&A' vertelde Dagny dat haar ouders de hormoonbehandeling steunden en dat ze zich in die periode ellendig voelde, zichzelf beschadigde en slechtere cijfers haalde. Jesse zei dat de transitie haar bestaande psychische problemen verergerde en dat ze er spijt van had dat ze er zo snel in was gestapt (bron).

Helena Kerschner vertelde later dat ze een paar dagen na haar achttiende verjaardag naar een vestiging van Planned Parenthood in Chicago ging. Ze sprak daar een maatschappelijk werker en daarna een verpleegkundig specialist; het hele bezoek duurde ongeveer een uur. Ze zei ook dat ze veel problemen had met school en haar mentale gezondheid, maar daar nooit echt hulp voor kreeg (bron). Hun verhalen worden ook besproken in het overzicht van de Pique-getuigenissen.

Hun eigen duiding: ROGD

Op hun website schreven de vier dat ze alle vier 'rapid-onset gender dysphoria' (ROGD) hadden ervaren, en dat ze na hun detransitie andere persoonlijke factoren hadden kunnen onderzoeken die hun dysforie mogelijk hadden veroorzaakt of verergerd. Ze verwezen daarbij naar het onderzoek van Lisa Littman (bron).

Littman publiceerde in augustus 2018 in PLOS ONE een verkennende studie op basis van 256 vragenlijsten die ouders hadden ingevuld. De ouders waren geworven via drie websites waar ouders hadden gemeld dat genderdysforie bij hun kind plotseling was begonnen (bron). Na vragen over het artikel liet het tijdschrift het opnieuw beoordelen. In maart 2019 verscheen een herziene versie: de resultaten bleven op enkele aangevulde waarden na ongewijzigd, maar titel, samenvatting, inleiding, methode, discussie en conclusie werden aangepast. Volgens de correctie roepen de bevindingen hypothesen op en is meer onderzoek nodig (bron). Zie ook de Nederlandstalige bespreking van Littmans ROGD-onderzoek en de analyse van sociale besmetting en ROGD.

Een grotere studie op basis van ouderrapportages, van Suzanna Diaz en J. Michael Bailey over 1655 mogelijke gevallen, verscheen in 2023 in Archives of Sexual Behavior, maar werd datzelfde jaar door het tijdschrift teruggetrokken (bron).

Na het project

Helena Kerschner schrijft over transitie en detransitie op haar Substack, die nu 'prude posting' heet; ze omschrijft zichzelf daar als een gedetransitioneerde vrouw van in de twintig (bron). De video's die in februari 2019 op de blog van de website stonden, zijn op YouTube inmiddels op privé gezet (bron).