Detransition Diaries — de film en het boek van Jennifer Lahl

Een documentaire uit 2022 over drie jonge vrouwen, een boek uit 2024 met de verhalen van zeven detransitioners. Detransition Diaries laat mensen aan het woord die een medische transitie zijn begonnen en daarmee zijn gestopt.

Jennifer Lahl is in de Verenigde Staten een bekende naam in bio-ethische kringen. Ze was verpleegkundige en richtte in 2000 het Center for Bioethics and Culture Network op (bron). Ze maakte eerder documentaires over het debat over stamcelonderzoek (Lines That Divide) en over eiceldonatie (Eggsploitation, 2010) (bron), en het centrum bracht ook een film over draagmoederschap uit, Breeders (bron).

Op 19 september 2022 verscheen The Detransition Diaries: Saving Our Sisters, een film van ongeveer 40 minuten (bron). Daarin vertellen drie jonge vrouwen die van vrouw naar man transitioneerden en later stopten, wat hen is overkomen (bron). In 2024 volgde bij Ignatius Press het boek The Detransition Diaries, dat Lahl schreef met Kallie Fell (bron).

Drie vrouwen in de film

De vrouwen heten Helena, Cat en Grace (bron). Alle drie gebruikten testosteron en kregen te maken met bijwerkingen zoals een lagere stem, psychische problemen en mogelijke onvruchtbaarheid. Helena vertelt dat online gemeenschappen haar aanmoedigden door te gaan, ondanks haar twijfels. Cat Cattinson kreeg volgens de bespreking in The Christian Post testosteron na een telefonisch consult van 30 minuten met Planned Parenthood, waarbij haar psychiatrische voorgeschiedenis buiten beschouwing bleef. Grace Lidinsky-Smith is de enige van de drie die een dubbele borstamputatie onderging (bron). Over die operatie zegt ze in de film: "After the surgery, I had been hit with these awful feelings of having made a huge mistake" (bron).

Lahl zei over haar bedoeling met de film (vertaald): "We wilden dieper ingaan op de verhalen van deze vrouwen om zorgverleners te dwingen de onderliggende problemen aan te pakken" (bron). De Nederlandstalige bespreking van Detransition Diaries noemt als terugkerend patroon psychische problemen zoals trauma, autisme en angst, die voor of tijdens de transitie onvoldoende werden behandeld.

Getuigenissen en commentaar

De film laat niet alleen de drie vrouwen aan het woord. Ook de Britse campagnevoerder voor vrouwenrechten Kellie-Jay Keen, Libby Emmons van The Post Millennial en auteur Natasha Chart geven commentaar (bron). Emmons zegt: "We do our girls a disservice when we lie to them and tell them they don't have to be women" (bron).

Het boek

Het boek van 246 pagina's vertelt de verhalen van vijf vrouwen en twee mannen die hun lichaam medisch en chirurgisch lieten aanpassen en daarmee later stopten. Het beschrijft daarnaast de geschiedenis van de beweging voor genderbevestigende zorg en sluit af met een analyse van wat de geneeskunde volgens de auteurs nodig heeft om weer geen schade te doen (bron). Het centrum presenteert het boek als vervolg op de film uit 2022 (bron).

Vergelijkbaar werk in Europa

De Franse documentairemaker Sophie Robert bracht in 2025 een film uit met getuigenissen van Europese detransitioners. De documentaire Detransitioners — Europese tragedie uit 2025 duurt ongeveer 40 minuten en laat vier detransitioners uit Duitsland, Tsjechië, Nederland en Frankrijk aan het woord, afgewisseld met toespraken in het Europees Parlement (bron).

Robert maakte eerder een driedelige documentairereeks over de toename van genderdiagnoses bij jongeren en over de hormonale en chirurgische behandelingen. De bespreking van Mauvais Genre beschrijft de inhoud van die reeks.

Beschikbaarheid

De film is volledig te bekijken via YouTube en Vimeo; vertoningen voor publiek moeten gratis en openbaar zijn (bron). Het boek is verschenen bij Ignatius Press (bron).