Home › Bibliotheek › Dead Name

Dead Name — Taylor Reece (2023)

In deze documentaire uit 2023 volgt regisseur Taylor Reece drie Amerikaanse ouders wier kinderen — twee dochters en een zoon — in een trans-identiteit werden gestuurd door scholen en clinici, met catastrofale gevolgen.

Waar de film over gaat

De film toont drie ouders: Bill, wiens dochter Yaeli zelfmoord pleegde nadat een schoolcounselor en arts haar achter de rug van haar ouders om naar transitie hadden geleid; Helen, die toekijkt hoe haar tienerdochter onomkeerbaar maskuliniseert; en Amy, wier zoon zich verwijderde van het gezin nadat een universiteitskliniek hem direct hormonen voorschreef. Reece koppelt hun verhalen aan documenten, interviews met klokkenluiders en beelden van schoolprotocollen.

Sterke punten

De film weigert sentimentaliteit. Reece laat de ouders zelf vertellen, in hun eigen woorden, met de stiltes erbij. Ze toont juridische documenten, schoolmails en medische dossiers — geen abstracties, maar concrete bewijzen dat instanties ouders bewust buitenspel zetten. De film documenteert wat Hannah Barnes in Time to Think systemisch beschreef, op gezinsniveau. Abigail Shrier's Irreversible Damage levert het wetenschappelijke kader; Dead Name vult dat met geleefde gevolgen.

Ontvangst

Dead Name werd door Vimeo na publicatie tijdelijk verwijderd wegens "haatzaaiend materiaal" en pas teruggeplaatst na publieke verontwaardiging. De film is via de eigen website en X verspreid en heeft miljoenen views; mainstream-mediarecensies bleven uit. Cass-betrokkenen en Genspect-leden hebben de film aanbevolen als materiaal voor beleidsmakers; in Amerikaanse hoorzittingen zijn fragmenten getoond.

Hoe het past in het debat

Dead Name is een van de eerste documentaires die de ouder-stem centraal stelt. Zie ook Affirmation Generation, Lost in Trans Nation en de stem van een ouder van een trans-kind. Voor wetenschappelijke achtergrond: Cass Review (2024) en Littman's onderzoek naar peer-contagion.