Dead Name — Taylor Reece (2022)

In deze documentaire van ongeveer vijftig minuten, op 20 december 2022 uitgebracht via Vimeo, volgt filmmaker Taylor Reece drie Amerikaanse ouders van wie een kind zich als transgender ging identificeren: een dochter en twee zonen (bron).

Waar de film over gaat

Amy's tienerdochter ging zich als jongen identificeren en kreeg volgens een bespreking in The Federalist na één online consult bij Planned Parenthood hormonen, buiten haar moeder om (bron). Helen ging uit elkaar met haar vrouw, die hun jonge zoon Jonas als meisje "Rosa" wilde laten opgroeien (bron). Volgens dezelfde bespreking in The Federalist werd de jongen met steun van haar ex op school en in de kinderopvang sociaal getransitioneerd, en kreeg Helen wel het gezag maar niet de dagelijkse zorg alleen (bron). Bill is de vader van Sean, die kanker had en zich als eerstejaars student als vrouw ging identificeren (bron). Sean overleed plotseling; Bill vermoedt dat niet de kanker maar het gebruik van vrouwelijke hormonen de oorzaak was (bron). Naast de ouders komen onder anderen psychiater Stephen Levine en journalist Brandon Showalter aan het woord (bron).

Sterke punten

De film laat de ouders zelf vertellen, in hun eigen woorden. Levine zegt in de film dat veel ouders die hij heeft gezien in therapie zijn gegaan, depressief of angstig zijn geworden en niet meer kunnen slapen (bron). De kinderen zelf worden niet geïnterviewd; de film toont alleen het perspectief van de ouders (bron). Waar Hannah Barnes in Time to Think de Britse genderkliniek GIDS van de Tavistock beschreef (bron), laat Dead Name zien wat de trans-identiteit van een kind met drie Amerikaanse gezinnen deed.

Ontvangst

Vimeo haalde de film in januari 2023, minder dan twee maanden na de publicatie, zonder waarschuwing van het platform. Vimeo gaf The Christian Post geen toelichting; volgens de eigen richtlijnen staat Vimeo geen video's toe die "hateful" zijn of discriminerende taal bevatten. De film werd daarna via een eigen website verkocht en verhuurd (bron). Brandon Showalter noemde de film in The Christian Post een intiem portret van ouders (bron); de site Transgender Map rekent hem tot anti-transgender media (bron). In 2024 werd Dead Name geselecteerd door het Religion Faith International Film Festival en genomineerd in de categorie documentaire (bron).

Hoe het past in het debat

Dead Name stelt de ervaring van ouders centraal. Zie ook Affirmation Generation, Lost in Trans Nation en de stem van een ouder van een trans-kind. Voor wetenschappelijke achtergrond: Cass Review (2024) en het onderzoek van Lisa Littman (2018), een enquête onder 256 ouders die bij hun kind een plotselinge genderdysforie meenden te zien. Littman noemt sociale invloed als een van de hypothesen die verder onderzoek nodig hebben (bron).